Mazurska Manufaktura Alkoholi szykuje się na New Connect

Z Lizbony napływają sygnały, które trudno uznać za uspokajające. Grupa Jeronimo Martins właśnie przekroczyła symboliczny próg 25 mld euro sprzedaży, jednak zamiast świętowania pojawiła się wyraźna nuta ostrożności. Kierownictwo koncernu otwarcie mówi o presji kosztowej, niepewności geopolitycznej i coraz bardziej wymagającym rynku, na którym walka o marże przestaje być przewidywalna.

2026 rok to "reality check"

– Po bardzo trudnym okresie 2024-2025, był to kolejny rok pełen wyzwań dla naszych spółek. Wiedzieliśmy, że to nie będzie spacer po parku i nie był – wręcz przeciwnie, mierzyliśmy się z presją wszędzie – powiedział w przemowie podsumowującej wyniki grupy Pedro Soares dos Santos, CEO Jeronimo Martins.

Wydaje się, że jest to zapowiedź zmiany podejścia. Wygląda na to, że w 2026 roku nastąpi odejście od strategii dynamicznego wzrostu za wszelką cenę na rzecz bardziej wyważonego zarządzania ryzykiem. Bieżący rok ma być momentem weryfikacji przyjętych założeń.

– Wkraczając w bardzo niepewny i ryzykowny rok 2026, będziemy balansować między ambicją a ostrożnością. Będziemy przeprowadzać regularne ‘reality checks‘, aby upewnić się, że jesteśmy szybcy i skuteczni w podejmowaniu wszelkich niezbędnych korekt – powiedział. W praktyce oznacza to, że elastyczność stanie się kluczowym zasobem, a błędy strategiczne mogą kosztować więcej niż kiedykolwiek wcześniej.

Handel w świecie Trumpa

– Globalne napięcia geopolityczne i handlowe oraz poważne ryzyka w łańcuchu dostaw, pogłębione przez niedawną eskalację na Bliskim Wschodzie, osłabiały wzrost i negatywnie wpływały na konsumentów, a także na zaufanie biznesu. Bieżący rok zaczyna się w cieniu eskalacji niestabilności geopolitycznej, której wpływ na wskaźniki makroekonomiczne – takie jak ceny energii czy inflacja żywności – pozostaje nieprzewidywalny – powiedział w trakcie swojego przemówienia Pedro Soares dos Santos.

Choć teatr działań wojennych między Stanami Zjednoczonymi, Izraelem a Iranem pozostaje geograficznie odległy od Europy, jego gospodarcze wstrząsy coraz wyraźniej docierają również do polskich sieci handlowych, producentów żywności i konsumentów. Kluczowym czynnikiem destabilizacji jest sytuacja w Cieśninie Ormuz – strategicznym przesmyku, przez który przepływa nawet 20-30 proc. globalnego handlu ropą, LNG oraz według danych BNP Paribas 25-30 proc. światowego handlu nawozami azotowymi.

Zakłócenia w tym punkcie to dla światowych łańcuchów dostaw klasyczny "czarny łabędź". W praktyce oznacza to ryzyko gwałtownego wzrostu kosztów produkcji i logistyki, który w perspektywie kilku miesięcy może odbić się nie tylko na bilansach firm, ale również na portfelach polskich konsumentów.

Od baryłki ropy do ceny chleba

Wpływ konfliktu na rynek żywności nie pojawia się natychmiast. Jednak ze względu na silne powiązania między cenami energii, transportu i surowców rolnych jego konsekwencje są w dużej mierze nieuniknione. – Skutki wojny z Iranem dla rynku żywności zależą przede wszystkim od czasu trwania operacji wojskowej. Zazwyczaj presja na ceny produkcji i koszty w handlu zaczyna być widoczna po miesiącu lub dwóch. Im większy wstrząs wywołała sytuacja, tym szybciej widać zmiany – podkreśla w rozmowie z portalem wiadomoscihandlowe.pl dr Magdalena Kowalewska, dyrektor Biura Analiz Sektora Food&Agri w Banku BNP Paribas Polska.

Pierwsze sygnały są już widoczne na rynkach surowcowych. Ceny podstawowych produktów rolnych zaczęły rosnąć w ślad za drożejącą ropą. Pszenica podrożała o około 10 proc., a rzepak o 5 proc. Zależność ta nie jest przypadkowa. Jak wskazują analitycy Allianz Trade, w Europie i Stanach zjednoczonych 10-procentowy wzrost ceny ropy może podnieść inflację o około 0,1-0,2 pp. w krótkim terminie.

Najbardziej wrażliwe na taki szok są sektory o wysokiej energochłonności. Według danych BNP Paribas przetwórstwo owocowo-warzywne, produkcja cukru oraz produkcja pieczywa, wyrobów ciastkarskich i makaronów charakteryzują się wyższym udziałem energii w kosztach operacyjnych na tle innych kategorii spożywczych (na poziomie 3-4 proc.).

Szczególnie wrażliwy pozostaje sektor piekarniczy. Jak zauważa dr Kowalewska, "świeże pieczywo jest często transportowane do punktów sprzedaży dwa-trzy razy dziennie, dlatego branża piekarska może szczególnie odczuć również wzrost kosztów paliw". W praktyce oznacza to, że drożejąca ropa wpływa nie tylko na produkcję, lecz także na codzienną logistykę dostaw.

Co winduje ceny żywności?

Ropa nie jest jedynym surowcem, który może podnieść ceny żywności. Równie ważną rolę odgrywa gaz ziemny, będący podstawowym składnikiem produkcji nawozów azotowych. Przez Cieśninę Ormuz przechodzi nawet 30 proc. światowego handlu tymi komponentami. W przypadku dłuższej blokady szlaku logistycznego konsekwencje mogą być odczuwalne w całym sektorze rolnym. Magdalena Kowalewska zwraca uwagę na potencjalną reakcję łańcuchową. 

– W przypadku przedłużającej się wojny lub zniszczeń w zakładach produkcyjnych na Bliskim Wschodzie, wzrost cen nawozów może być widoczny w cennikach na dalszą część roku, a później w cenach zbóż, roślin oleistych, warzyw i owoców – mówi. Pierwsze oznaki takiego scenariusza już się pojawiły – notowania mocznika wzrosły o 20-30 proc. To poziom, który w dłuższej perspektywie może znacząco podnieść koszty produkcji rolnej.