10.03.2020/18:12

Pracownik na podglądzie – monitoring w miejscu pracy

Zagadnienia związane z monitoringiem w miejscu pracy od dawna budziły sporo kontrowersji. Wraz z rozwojem techniki i pojawieniem się prawie powszechnego monitoringu dochodzi do licznych sytuacji, które są niejasne z prawnego punktu widzenia.

Dopiero od 25 maja 2018 roku ta problematyka została uregulowana wprost w przepisach Kodeksu pracy poprzez dodanie do niego art. 222 wprowadzonego poprzez art. 111 ustawy z dnia 10 maja 2018 roku o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1000). W myśl omawianego art. 222 §1 k.p. pracodawca może wprowadzić szczególny nadzór nad terenem zakładu pracy lub terenem wokół zakładu pracy w postaci środków technicznych umożliwiających rejestrację obrazu (monitoring). Przepis ten wskazuje na dopuszczalność montowania przez pracodawcę kamer zarówno wewnątrz budynków, w których pracownicy świadczą pracę, jak i na zewnątrz.

Kamery nie wszędzie dozwolone

Ustawodawca mając jednak świadomość, jak głęboko używanie kamer monitoringu ingeruje w prywatność i dobra osobiste pracowników, wprowadził szereg obostrzeń dotyczących jego stosowania. Po pierwsze zastosowanie monitoringu musi być uzasadnione i być niezbędne dla osiągnięcia jednego z celów określonych w art. 222 §1 k.p. a więc: bezpieczeństwa pracowników, ochrony mienia, kontroli produkcji bądź też zachowania w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę. Co ważne powody uzasadniające wprowadzenie monitoringu nie zostały wskazane przykładowo, a stanowią zamknięty katalog. Dlatego decyzję pracodawcy o zastosowaniu tej formy zabezpieczenia powinna poprzedzać głęboka analiza, czy rzeczywiście monitoring jest niezbędnym i jedynym narzędziem pozwalającym na osiągnięcie jednego z wyżej wymienionych celów i czy charakter wykonywanej przez pracownika na danym stanowisku pracy wymaga zastosowania monitoringu.

Kamery nie mogą zawitać do każdego pomieszczenia na terenie zakładu pracy. Przede wszystkim monitoring nie może obejmować pomieszczeń udostępnionych zakładowej organizacji związkowej, co jest wyrazem ustawowo chronionej niezależności związkowej. Idąc dalej, monitoring nie obejmuje: pomieszczeń sanitarnych, szatni, stołówek i palarni, chyba że ich monitorowanie jest niezbędne do realizacji celu określonego w przytoczonym wyżej art. 222 1 k.p. i nie naruszy to godności oraz innych dóbr osobistych pracownika, jak również zasady wolności i niezależności związków zawodowych, w szczególności gdy zastosowano technikę, która uniemożliwia rozpoznanie przebywających w tych pomieszczeniach osób.

Pracownicy muszą wiedzieć

Monitoring nie może być założony w dowolnym czasie. Pracodawca zgodnie z brzmieniem art. 222 §7 k.p. musi poinformować pracowników o wprowadzeniu monitoringu w sposób przyjęty w zakładzie pracy (a więc np. poprzez obwieszczenie w gazetce ogłoszeniowej) i musi zrobić to nie później niż na dwa tygodnie przed jego uruchomieniem. Ponadto pracodawca ma obowiązek umieścić we wszystkich pomieszczeniach i na całym monitorowanym terenie odpowiednie oznaczenia informujące pracowników o monitoringu, nie później niż jeden dzień przed jego uruchomieniem.

Dodaj komentarz

1 komentarz

  • Gość 24.09.2020

    Czyli pracodawca morze sobie zrobić podgląd wszystkiego po za socjalem ,1 kamera jest jako do sterowania procesu a reszta gdzie popadnie aby widzieć co robi pracownik?

Zostaw komentarz

Portal Wiadomoscihandlowe.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy. Wpisy niezwiązane z tematem, wulgarne, obraźliwe lub naruszające prawo będą usuwane. Zapraszamy zainteresowanych do merytorycznej dyskusji na powyższy temat.